Sandomierska Brama Opatowska

Sandomierz należy do grona najstarszych polskich miast. Tutejsza osada liczy sobie niemal 1000 lat historii. Dzisiejsze miasto wyewoluowało z piastowskiego grodu książęcego. W XIII wieku padło już ofiarą najazdu tatarskiego – zostało spustoszone i zniszczone. Jednak gruntowna przebudowa, a także zmiana zabudowy z drewnianej na murowaną to oczywiście czasy Kazimierza Wielkiego. Wówczas Sandomierz uzyskał kształt, jaki znany jest dzisiaj – powstały główne obiekty rynku, a także grube i wytrzymałe mury obronne. Do czasów dzisiejszych przetrwała tylko jedna brama należąca do tych murów – Brama Opatowska. Jako czas jej powstania kształtuje się dokładnie rok 1362. Widoczna dziś na jej szczycie biała attyka to dodatek szesnastowieczny, który miał wzmocnić walory obronne wieży. Brama wyposażona jest również w żelazną kratę, opuszczaną za pomocą specjalnej prowadnicy; zdobią ją również wąskie otwory strzelnicze, usytuowane na różnych wysokościach. Innym zachowanym elementem murów jest pobliska Furta Dominikańska, zwana Uchem Igielnym. Zwiedzanie zabytkowego fragmentu murów jest możliwe już od 1929 roku. Po wejściu na szczyt bramy, liczącej sobie 30 metrów, możliwe jest podziwianie panoramy całego miasta i najbliższej mu okolicy. Trudno orzec, co robi większe wrażenie: sama XIVwieczna fortyfikacja czy piękny, sandomierski krajobraz.